dodano: 2020-05-19 12:00:00 edycja: 2020-05-19 20:13:36 autor: 259 odsłon: 4251

Święcenia 2020

Oto jest dzień, który dał nam Pan! Weselmy się i radujmy się w nim! Alleluja, alleluja!

Ten werset zaczerpnięty z Ps 118 zaśpiewała we wtorek 19 maja 2020 r. seminaryjna schola po zakończeniu liturgii Mszy Świętej z udzieleniem sakramentu święceń trzem młodym chrystusowcom: w stopniu diakonatu – Chrisowi Czapli, w stopniu prezbiteratu – Wojciechowi Kułachowi i Krzysztofowi Zubkowi. Przewodniczył jej i święceń udzielił bp Grzegorz Balcerek, biskup pomocniczy archidiecezji poznańskiej (tyt. Selendety).

Rzeczywiście jest to dzień, który dał nam Pan, bo to On wybiera i powołuje młodych do wyłącznej służby dla siebie i swojego Kościoła… To dzień pełen wesela i radości dla wielu, dla całego Kościoła i dla naszej zakonnej wspólnoty, bo nowo wyświęceni przebiterzy i diakon, podejmując swoje posługiwanie, stają się głosicielami słowa Bożego i szafarzami jego świętych sakramentów. I ks. Biskup w homilii wyjaśniał właśnie tę istotę posługiwania, jak i wielkość, doniosłość powołania do służby Bożej, podkreślając jak ważną jest wierność temuż powołaniu.

Chrystus wynagradza za wierność i udziela swojej łaski i pozwala kosztować pięknych owoców. O nich właśnie usłyszeliśmy w pierwszym czytaniu: wierność oraz apostolska gorliwość Pawła i Sylasa spowodowała nawrócenie mieszkańców Filippi. A słowa psalmu responsoryjnego stają się modlitwą dziękczynną i uwielbieniem Boga za wszelkie dobrodziejstwa, zwłaszcza za to, iż umacnia nas w wiernym realizowaniu misji Kościoła i zgromadzenia: Będę Cię sławił, Panie, z całego mego serca, bo usłyszałeś słowa ust moich: będę śpiewał Ci wobec aniołów. Oddam Ci pokłon ku Twemu świętemu przybytkowi. I będę dziękował Twemu imieniu za łaskę Twoją i wierność, bo wywyższyłeś ponad wszystko Twoje imię i obietnicę. Kiedym Cię wzywał, wysłuchałeś mnie, pomnożyłeś siłę mej duszy (Ps 138,1-3).

Ten radosny dzień, który dał nam Pan, to też dzień wyjątkowy ze względu na uroczystości, które aktualnie przeżywamy. Stulecie urodzin św. Jana Pawła II i przygotowania do beatyfikacji kard. Stefana Wyszyńskiego powodują, że ci dwaj wielcy Polacy stają się wzorami i orędownikami dla nowo wyświęconych. Trwająca epidemia COVID-19 zmieniła pierwotne plany dotyczące całej uroczystości. Tradycyjnie gromadziła ona liczne grono Współbraci nawet z odległych krain a na zaproszenie przybywali ci, którzy byli bliscy sercom kandydatów do święceń. W tym roku nie zgromadziliśmy się też w prastarej katedrze poznańskiej, lecz w kaplicy mieszczącego się w jej cieniu domu generalnego i seminarium Towarzystwa Chrystusowego. Chociaż wokół Chrisa, Krzysztofa i Wojciecha znalazły się obie ich rodziny: naturalna i zakonna, jednak w ograniczonej liczbie osób: chrystusowcy – mieszkańcy domu głównego z zarządem zgromadzenia i seminaryjnymi wychowawcami na czele oraz rodzice i rodzeństwo święconych. Dzięki zdobyczom techniki i transmisji internetowej wielu mogło połączyć się z naszą kaplicą i stworzyć wielką wspólnotę modlitwy, realizując ponadto słowa Kardynała Założyciela, że między nami nie ma dali…

Może ta wyjątkowość, podkreślona jeszcze użyciem w liturgii historycznego gremiału abpa Józefa Gawliny – daru od żołnierzy z armii gen. Władysława Andersa – używanego przy święceniach naszych Współbraci w różnych miejscach na Zachodzie oraz kameralny charakter uroczystości pozwoli naszym młodszym Współbraciom i wszystkim jej uczestnikom jeszcze bardziej uzmysłowić, że każde powołanie kapłańskie jest wielką tajemnicą, jest darem, który nieskończenie przerasta człowieka…, [że] wobec wielkości tego daru czujemy, jak bardzo do niego nie dorastamy… (JAN PAWEŁ II, Dar i Tajemnica. W pięćdziesiątą rocznicę moich święceń kapłańskich, Kraków 2005, s. 7).

Dziękujemy więc Dobremu Bogu za neoprezbiterów i za nowo wyświęconego diakona… dziękujemy, że wciąż posyła do naszej wspólnoty młodych ludzi, którzy z Bożą pomocą chcą jako zakonnicy, kapłani i diakoni służyć Ludowi Bożemu, że chcą nieść jako chrystusowcy naszego Pana, do Polaków na obczyźnie, pielęgnując piękne narodowe tradycje i zwyczaje, oraz polską kulturę. Przyłączamy się zatem do życzeń, które ks. Biskup włączył w swoje rozważanie i życzymy, by nowo wyświęceni byli żywym obrazem Chrystusa Dobrego Pasterza a ich posługiwaniu towarzyszyło światło i moc Ducha Świętego, którego przyzywaliśmy na początku liturgii słowami sekwencji z uroczystości Zesłania Ducha Świętego:

Da tuis fidelibus, in te confidentibus, sacrum septenarium.
Da virtutis meritum, da salutis exitum, da perenne gaudium. Amen. Alleluia…

 

relacja foto: kl. Piotr Gutsche SChr

powitalne przemówienie ks. dra Jana Hadalskiego SChr, rektora naszego zakonnego seminarium


Pliki do pobrania

.pdf
przemowienierektora.pdf
185.3KB bytes 19 maja 2020r. 160


19 maja 2020r. 19 maja 2020r. 259 4251