W Polsce wspaniały zwyczaj kolędowania jest kultywowany od setek lat. Polacy do dnia dzisiejszego chętnie śpiewają i słuchają kolęd i piosenek świątecznych. Naród, który śpiewa, żyje na wieki!, dlatego słowa wyjęte z tytułu wydanego przed 140 laty zbioru pieśni, w tym kolęd (WAWRZYNIEC D., Naród, który śpiewa, żyje na wieki! – Muzykalia Narodowa [albo inny tytuł rękopisu] Nuta albo Melodyja Narodowa Polska, powstały w Zalasie 3 października 1886 r.), chyba najpełniej i najpiękniej oddają co działo się w naszych wspólnotach w okresie Świąt Bożego Narodzenia. A znalazła je Pani Iwona Bigos, która przesłała dosyć obszerne i szczegółowe sprawozdanie ze wspólnego śpiewania kolęd w Ostii. Polonia z tej nadmorskiej rzymskiej dzielnicy jest kolejną wykorzystującą Niedzielę Chrztu Pańskiego na wspólne śpiewanie kolęd…
W niedzielę 11 stycznia 2026 r. po Mszy Świętej w kościele San Nicola di Bari w Ostii, którą sprawował ks. Zbigniew Czerniak SChr, duszpasterz Wspólnoty Polskiej w Ostii, odbyło się wspólne kolędowanie zorganizowane przez Polską Wspólnotę Katolicką w Ostii, Koło Gospodyń Polonijnych w Ostii, Zespół „Z tamtych lat” oraz Stowarzyszenie „Le Rondini”. Przybyła na nie licznie tamtejsza Polonia, a swoją obecnością zaszczycili nas: Pani Hanna Suchocka, premier Rządu RP w latach 1992-1993 i długoletnia Ambasador RP przy Stolicy Apostolskiej (2001-2013), Pani Anna Kurdziel, I Radca Ambasady RP w Rzymie, Pan Konsul Bartosz Skwarczyński wraz z Rodziną, Proboszcz Don Cosmo, Pani Marta Czajczyńska, Dyrektor Szkoły Polskiej w Ostii. Całość wydarzenia prowadziła Pani Bożena Jarrmół.
Zanim wybrzmiały pierwsze nuty i zaśpiewano pierwsze kolędy przywołano słowa św. Jana Pawła II, skierowane do Polaków 23 grudnia 1996 r. w Auli Pawła VI: Kolędy nie tylko należą do naszej historii, lecz poniekąd tworzą naszą historię narodową i chrześcijańską. Jest ich wiele, ogromne bogactwo. Od najdawniejszych staropolskich to tych współczesnych, od liturgicznych do pastorałek. Trzeba ażebyśmy tego bogactwa nie zagubili. Dlatego też drodzy rodacy w kraju czy też za granicą, czy gdziekolwiek jesteście – śpiewali kolędy, rozmyślali nad tym, co one mówią, nad całą ich treścią i byście odnajdowali w nich prawdę o miłości Boga, który stał się dla nas człowiekiem. Po tych słowach zabrzmiała najsłynniejsza kolęda na świecie, tj. Cicha Noc, która po raz pierwszy została wykonana w 1818 r. podczas pasterki w kościele św. Mikołaja w miasteczku Oberndorf w Austrii, którą wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako światową pieśń pokoju i śpiewa się obecnie w ponad trzystu językach i dialektach. Zaśpiewało ją, jak i pastorałkę Hej, w dzień narodzenia, „Trio Sonus Fidei” w składzie: Joanna Witczak, Barbara Rogalska oraz Piotr Owczarek. Natomiast najmłodszy solista spotkania, Antoni Albertini ‘ANTOŚ’ zaśpiewał jedną z najstarszych polskich kolęd dziecięcych Gore gwiazda Jezusowi, za którą otrzymał gromkie brawa. Kilka kolęd wykonała Grupa „Z tamtych lat”, do której należą: Anna Kolano, śpiew, Andrzej Ciołak, klawisze i Krzysztof Staszek, gitara. A wszystkie obecne na spotkaniu osoby chętnie włączały się do wspólnego śpiewania.
Święta Bożego Narodzenia kojarzą się nam z rodziną, z domowym ciepłem, dostatkiem, ze spokojem i bezpieczeństwem. Nie zawsze tak było w dziejach Polski i nie wszędzie tak jest obecnie na świecie, więc nie zabrakło też utworów symbolicznych. Do takich niewątpliwie należy wiersz Stanisława Balińskiego Kolęda Warszawska 1939, który przedstawiła Pani Ewa Czuchaj. Przypomniał on, że POKÓJ jest jedną z najwyższych ludzkich wartości. Na zakończenie zaś została wykonana kolęda – symbol pewnej epoki, symbol czasów, w których na włoskiej ziemi znalazło się wielu naszych Rodaków. Chodzi o utwór Ten szczególny dzień się budzi, który powstał w 1985 r., kiedy Polska znajdowała się w trudnym, a jednocześnie ważnym momencie swojej historii Jej uniwersalna siła, proste przesłanie pokoju i wzajemnej życzliwości dawało i nadal daje nadzieję i sens wspólnoty. Jego refren: choć tyle żalu w Nas i gniew uśpiony trwa, przekażmy sobie znak pokoju, przekażmy sobie znak rozległ się z wyjątkową mocą i wzruszeniem.
Niech słowa innej pastorałki: za kolędę dziękujemy zdrowia, szczęścia winszujemy. Byście sobie długo żyli, zdrowi i szczęśliwi byli na ten Nowy Rok! wyrażą podziękowania i życzenia dla wykonawców i uczestniczących w spotkaniu, a także dla wszystkich czytających nasze kalendarium i odwiedzających nasz internetowy serwis.
tekst i zdjęcia: Iwona Bigos