Już po raz trzydziesty w święto Ofiarowania Pańskiego Kościół przeżywał specjalny dzień poświęcony modlitwie w intencji osób, które zapragnęły radykalnie naśladować Chrystusa i podjęły tę formę życia głęboko zakorzenioną w przykładzie życia i w nauczaniu Chrystusa Pana, która jest darem Boga Ojca udzielonym jego Kościołowi za sprawą Ducha Świętego. Albowiem dzięki profesji rad ewangelicznych, które ślubują osoby chcące tak żyć, charakterystyczne przymioty Jezusa dziewictwo, ubóstwo i posłuszeństwo – stają się w pewien swoisty i trwały sposób „widzialne” w świecie, a spojrzenie wiernych zwraca się ku tajemnicy Królestwa Bożego, które już jest obecne w historii, ale w pełni urzeczywistni się w niebie (por. JAN PAWEŁ II, «Adhortacja Apostolska Vita Consecrata», 1).
Powyższe słowa z papieskiej adhortacji, a także inne – z pierwszego orędzia papieskiego na Dzień Życia Konsekrowanego wskazujące na cele tego dnia przywołał abp Zbigniew Zieliński, metropolita poznański w czasie homilii podczas Eucharystii w katedrze poznańskiej 2 lutego 2026 r., na której licznie zgromadziły się osoby konsekrowane z terenu całej archidiecezji, w tym także chrystusowcy nie tylko mieszkańcy Domu Głównego mieszczącego się w cieniu katedry, ale i z innych domów – szczególnie formacyjnych. Ponadto nasi młodsi Współbracia zaangażowani zostali w asystę liturgiczną podczas nieszporów i Mszy Świętej oraz do animowania śpiewu w czasie wszystkich liturgii.
Ksiądz Arcybiskup przypomniał o sprawach znanych i ważnych, bo takim niewątpliwie jest świadectwo dawane przez osoby konsekrowane, które jest potrzebne Kościołowi i które nieustannie go ożywia. Nawiązał też do duszpasterskiego hasła bieżącego roku Uczniowie-misjonarze i do listów, które do konsekrowanych wystosowali bp Jacek Kiciński CMF, przewodniczący Komisji KEP ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego oraz s. Simona Brambilla M.C., prefekta Dykasterii ds. Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego.
W motto tego roku wpisywała się również konferencja „Konsekrowani dla misji” ks. Jarosława Tomaszewskiego, sekretarza krajowego Papieskich Dzieł Misyjnych w czasie XX Sympozjum Życia Konsekrowanego w niedzielne popołudnie 1 lutego. Albowiem w archidiecezji poznańskiej obchód Dnia Życia Konsekrowanego od dwudziestu już lat przybrał formę dwudniową: w bieżącym roku na nieszpory, konferencję i wspólną modlitwę adoracyjną osoby konsekrowane zostały zaproszone do znajdującego się przy dawnym konwencie dominikańskim kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa i Matki Bożej Pocieszenia. Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej, którym od ponad 105 lat opiekują się ojcowie jezuici (a przypomnieć należy, że to jedno z najstarszych, jak nie najstarsze miejsce sakralne po lewej stronie Warty).
Wspólna modlitwa była okazją do podziękowania za wszelkie dzieła podejmowane przez kapłanów, braci i siostry zakonne, przez członków Instytutów Świeckich, przez pustelników i pustelnice, przez dziewice i wdowy konsekrowane, które ukazują działanie Boga w świecie, Jego miłość, dobroć i miłosierdzie. Była też okazją do uwielbienia Boga i odnowienia podjętego zobowiązania życia według rad ewangelicznych, odnowienia swojego fiat na Boże wezwanie do naśladowania Go w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie, które przybyli konsekrowani dokonali po homilii, odśpiewując jako refren Magnificat anima mea, Dominum…
Do tego dziękczynienia odwołał się ks. Adam Piaskowski SDB, dyrektor salezjańskiego domu zakonnego przy parafii św. Jana Bosko, który zabrał głos na początku liturgii, gdyż 2026 rok dla duchowych synów św. Jana Bosko jest rokiem jubileuszu stulecia przybycia do Poznania i podjęcia w stolicy Wielkopolski posługi w duchu salezjańskim. Natomiast na zakończenie Mszy s. Magdalena Wielgus MChR, archidiecezjalna referentka osób życia konsekrowanego podziękowała za wspólną modlitwę i życzyła wszystkim konsekrowanym, aby swoją obecnością i działalnością objawiali światu Boga.
A to – warto dodać – przyczyni się do budowania, urzeczywistniania królestwa Bożego, które raz jeszcze odnowi świat i potężnieć będzie jako „panowanie prawdy i życia, świętości i łaski, sprawiedliwości, miłości i pokoju” (A. HLOND, Słowo wstępne do „Ruchu katolickiego” Organu Akcji Katolickiej w Polsce, w: Ruch katolicki, Rok I [1931], nr 1 [styczeń 1931], s. 7-8 także Acta Hlondiana, t. III, cz. 1, s. 129-130).
fot. D. Witkowska, © wydawnictwo "Hlondianum"
