brat Leon Głowicki

Urodził się 17 czerwca 1914 r. w Ludwinowie w powiecie jarocińskim w woj. poznańskie. Jego rodzicami byli Stanisław i Franciszka, z domu Kaczmarek. Do Towarzystwa Chrystusowego w Potulicach przybył 27 marca 1936 r. Nowicjat rozpoczął 28 września 1936 r., a pierwsze śluby złożył 29 września 1937 r., drugie natomiast 29 września 1938 r. Należał do grupy kolporterów dobrej książki.

Gdy wybuchła II wojna światowa znalazł się w Warszawie i zaczął pracować w szpitalu maltańskim. Stamtąd został wywieziony do pracy w szpitalu w Schweinfurcie, gdzie był szykanowany i musiał ciężko pracować. Po półtorarocznym pobycie w Niemczech udało mu się uzyskać urlop i pojechał do Warszawy, skąd już nie zamierzał wracać do Rzeszy.

Po powstaniu warszawskim Niemcy zaaresztowali brata Leona i wywieźli do obozu koncentracyjnego. Ostatni list przysłał do przełożonych w styczniu 1945 r. z prośbą o chleb. Zginął 8 kwietnia 1945 r. przypuszczalnie w Natzweiler podczas ewakuacji więźniów z obozu koncentracyjnego, do którego zbliżały się wojska amerykańskie.